Nawigacja

Zawartość

Bobrovec należy do najstarszych wsi Liptowskich. Pisemne dokumenty o wsi zachowały się jedynie z 13. wieku. W czasach Wielkiej Morawy powstawały wsie, które prawdopodobnie nazywane były od nazw zwierząt i drzew, czego dowodem są także wykopaliska archeologiczne na Havránku. Tak samo rownież został nazwany Bobrovec od bobra, który obficie żył w Jaloveckim potoku.

Bobrovec położony jest w Kotlinie Liptowskiej pomiędzy Tatrami Zachodnimi a Niskimi na wysokości 640 m n. p.m. Dolina, w ktorej się rozprześciera, powstała dzięki aktywności potoku Jaloveckiego. W przeszłości jego bardziej pokaźny ciek wykorzystywany był w młynach oraz przez rybaków.

Bobrovec już w przeszłości miał znaczącą pozycję. Był miastem królewskim, a następnie wolnym miastem z prawem do odbywania jarmarków oraz prawami miejskimi. Ich podstawą było prawo Magdeburskie. Bobrovec posiadał rownież niektóre znaki miasta. Były to pieczęć,pręgierz i cechy. Mieszkańcy w większości trudnili się rzemiosłem, handlem i furmaństwem.

Na przełomie XV i XVI wieku budowano kamienny kościół w stylu gotyckim. Szacuje się to na podstawie daty 1521 na dzwonie kościelnym. Pierwotny kościół poświęcony był Krzyżowi Świętemu, który symbolicznie wznosi się nad ołtarzem. O budynku dzisiejszego kościoła nie zachowało się wiele szczegółów. Przebudowy podjął się murarz z Mikulasza Jakub Drahný. W XVII wieku na pewien czas Bobrovec stał się siedzibą żupy Liptowskiej. I właśnie w tym czasie przebudowywany był także pierwotnie gotycki kościół na styl barokowy. Nowa katedra św. Juraja była i jest do dziś dominującą budowlą wsi. Najstarszym świeckim budynkiem była pierwsza szkoła z nauczycielsko-kantorskim mieszkaniem oraz plebania.  Do najstarszych budowli należy także ówczesna miejska kasa oszczędności.

Bobrovec już w przeszłości znacząco napiętnowała nie tylko reformacja w roku 1563, ale także rekatolizacja, która wyrwała wieś z ponad 100-letniego podziału na protestantów i katolików. W roku 1851 wieś okrutnie doświadczyły dżuma i cholera, które pochłonęły 158 mieszkańców. Ówczesny administrator plebanii Peter Árvay założył w kościele lazaret. Bobrovec doświadczył także rozległy pożar w roku 1899, który zniszczył niemal pół wsi.

Bobrovec posiada także liczne zabytki mistrzów cechowych. Cech ciesielski pozostawił słup Św. Józefa, cech muzykantów – kaplicę Św. Krzyża z harfą.

Cech murarzy podarował kościołowi pozłacane świeczniki. Wychowankowie tego cechu chodzili za pracą aż do Budapesztu. Tam tworzyli własne stowarzyszenia kulturalne. Taką działalnością prezentowali się także w domu w rodzimej wsi. Przedstawiali teatrzyki i kształcili się.

Nieobowiązkowe uczęszczanie do szkoły wspomniane było w roku 1600. O konkretnej działalności kulturalno-oświatowej zaczęto mówić w roku 1880. Bobrovec do dzisiaj dumny jest z niejednego słynnego nazwiska miejscowego działacza narodowego, aktora, pisarza, pracownika naukowgo, księdza czy działacza kulturowego.

 

Pierwsza szkoła z nieobowiązkową obecnością – nazywała się „Ludowa“ i została zbudowana w roku 1830. Współczesna Szkoła Podstawowa w Bobrovcu została zbudowana w roku 1963. Składa się z trzech budynków. W pawilonie A uczą się uczniowie klas 1. - 4. W pawilonie B w dziesięciu klasach podstawowych uczą się uczniowie klas 5. - 9. Trzeci budynek szkoły to sala gimnastyczna, jedna z najnowszych w powiecie.

Akcje kulturalne we wsi organizuje i zapewnia MKS wraz z oddziałem biblioteki. Prezentuje się grupą teatralną i różnorodną działalnością hobbistyczno-oświatową dla mieszkańców. Urząd gminy jest założycielem własnej muzyki dętej.

Akcje sportowe organizuje Klub Sportowy Bobrovec. Skupia się głównie na piłce nożnej, wspinaczce górskiej, turystyce, jeździe na nartach oraz tenisie stołowym. Długoletnią tradycję mają zawody narciarskie - Nagroda Červenca, bieg pod górę – Idź jak możesz oraz zawody w skialpiniźmie –  Zboczami Tatr Zachodnich

Zaczniemy od przybycia z Lipt. Mikulasza pod Bobrovecką Vápenicę, gdzie rozpoczynają się wędrówki. Wybierzemy się niebieskim szlakiem po asfaltowej drodze, obok starego kamieniołomu i złączymy się z leśną ścieżką. Ścieżka po pewnym czasie przejdzie w leśną drogę aż dojdziemy do miejsca odpoczynkowego pod Babkami. Tutaj można zdecydować i wybrać trasę; bądź zielonym szlakiem w kierunku Babek i kontynuować wzdłuż grzbietu, alebo nadal kontynuować niebieskim szlakiem w kierunku Červenca na Chatę pod Náružím. 1.wariant w kierunku Babek jest bardzo ładny. Od miejsca odpoczynkowego po chwili wyjdą Państwo nad pasmo lasu w kierunku starej rozpadniętej kolibki. Szczyt Babek /1566/ oferuje piękny widok na Liptów - Liptowską Marę – słynny ośrodek kąpielowy Aquapark, ale również i na grzebień Tatr Zachodnich. Z Babek należy kontynuować wędrówkę grzebieniem wzdłuż hal przez Małą Kopę na szczyt Ostrô /1764/. W lewo ukaże się nam widok na Oravę, w prawo pod nami znajduje się Dolina Bobrovecka i widok na panoramę Baníkova. Kontynuujemy pod Malé Ostré na wapienny Sivý vrch /1805/, będący najwyższym punktem terenu krasowego, które jest przejściem pomiędzy granitem (Tatry) a wapieniem (Chočské vrchy). Północna część masywu to Narodowy Rezerwat Przyrody (NPR) Sivý vrch. Masyw szczytu znów zachwyca pięknym rozlegającym się dookoła widokiem na okolice Liptova (południe), Oravy (północ) i części Tatr Zachodnich (wschód). Przy dobrych warunkach widać Małą Fatrę - Rozsutce (zachód), Wielką Fatrę (południowy zachód), Babią Górę + Pilsko + zaporę Orava (północ) a na południu Tatry Niskie. Na południowy zachód pod nami widzimy głęboką i dziką Suchą Dolinę, która znajduje się w strefie 5.stopnia ochrony. Z Sivégo zejdziemy do przełęczy Pálenica i będziemy kontynuować drogę na szczyt Brestová /1903/, który łączy Liptów z Oravą skąd można zejść Doliną Salatínską do Zuberca.